Bas stond af te wassen, de bel ging,
en hij stommelde de trap af.
Het was Lieke: Nou Bas …
Bas: ik weet het al, dominee Mart.
Ik heb het gelezen op internet.
Lieke: de trap kan ik niet op, kom even
bij mij. Het is verschrikkelijk.
Bij een kopje thee vertelde ze:
zo verschrikkelijk, kijk dat je man, je zoon,
je nichtje dood gaan en jezelf er ook niet
ver meer van af bent, maar dit moedwillig
iemand dood slaan. Nee, ik hoop dat de Heer
mij snel komt halen. En het was nota bene
zijn vriend die hij met een bijl vermoord heeft.
De begrafenis is overmorgen, nou zou
ik je nog een keer willen vragen …
Bas: je kunt er beter niet naar toe gaan.
Lieke: ik moet er naar toe, want ik kende
de vriend van dominee Mart die ook dominee
was nog van het Canisius, terug hoeft niet,
me alleen afzetten. Ik vind daar wel iemand.
Bas: nou vooruit dan.
Dit was zijn laatste ritje met de Toyota.
Twee weken later was Lieke tegen de grond
gegaan met haar rollator in de supermarkt.
Niet meer aanspreekbaar, ambulance erbij,
en in de ambulance is ze overleden.
Zo hoorde Bas het van hun buren.
De nicht uit Coevorden is met haar zoons
het huis komen leegmaken en
Bas had de vitrages geërfd,
want die waren pas gewassen
en nog goed en de huizen hadden de
zelfde maat ramen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten