Na wat inleidend geleuter: ik kom hier vanwege Ton.
Oh nee, dacht Bas, maar het was niet over Carla.
Ton was vanwege Ad tijdelijk naar Bemmel
gekomen
en ze konden hem daar niet langer
hebben,
Ton heeft achtervolgingswaan.
Dat weet ik, pa, nou is hier net de benedenbuurvrouw
overleden en de woning staat leeg, nou dacht ik
zou dat iets voor Ton zijn? Antikraak.
Jan: laat dat maar aan mij over.
Carla had Ton nog wel naar de huisarts in Bemmel
gekregen toen het heel slecht met hem ging.
Hij had medicijnen gekregen.
Ton: ze luisterde totaal niet naar mijn verhaal,
en bleef maar over die medicijnen bezig,
die heb ik wel genomen, maar weet je wat
het effect was?
Nee.
Nou, het was als met die trips die ik ooit
had genomen. Deze medicijnen waren
good trips die de bad trips verdreven.
Dat is toch prima?
Nee, ik liep de hele dag te genieten van
alle kleuren, kijk een koolmeesje en
de zang van de merels, was wel even leuk,
maar tegelijkertijd besefte ik dat ook
de donkere kant bleef bestaan en dat
interesseerde me ook, wat daar zich
allemaal afspeelde, in het onderbewustzijn,
en ik was daar steeds minder bang voor,
dus heb die medicijnen niet meer genomen.
Ton: ik vroeg haar naar haar identiteitskaart.
Carla: nee …
Ton: maar ze was niet gepikeerd of zo,
ze had dit vast al eerder meegemaakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten