Hebar Pazardzhik.
Хебър Пазарджик en kon in het derde
team beginnen.
In Plovdiv had hij wat gejamd op een
geleende gitaar met plaatselijke stonerbands. Hij werd
gevraagd als roadie voor een optreden van Tina Redondo.
En bij een volgend concert in Sofia, had Tina hem uitgekozen
om de nacht mee door te brengen.
Tina, Tina … Tina Rédondo.
En zo was UniComp langzaam uit Tons brein verdwenen.
Het was gewoon uitgedoofd, zoals met dat gebonk
in de waterleiding en Tina was de nieuwe terugslagklep.
De lokaal geproduceerde wijn was goed te drinken.
Het scheen vroeger een streek te zijn geweest waar rijst
verbouwd werd. Stoofpot van lamsschouder, witte bonen,
rijst, tomaat, paprika, aubergine werd Tons favoriete eten,
als basketballer kon je niet alleen op pizza leven.
Wel zocht hij in restaurants de Bulgaarse termen op, nadat
hij een keer soep van pens gegeten had, Shkembe Chorba
шкембе чорба, dat was pas goor geweest. Goed tegen een
kater werd gezegd, Ja, je moest er van overgeven, dat
glibberige mondgevoel, nog wel doorgeslikt maar eenmaal
buiten kwam het er allemaal weer uit.
Ze waren naar Roemenië en Griekenland geweest.
Athene dat was pas een stad met veel stonerbands.
En hij had wat dingen opgeschreven die hij aan het omwerken
was tot een antropologisch verslag. Over de teloorgang
van de rijstproductie, ja teloorgang was een goed woord
in een verslag, en over etniciteit. Tina was dan wel
geen Roma, maar twee van de drie achtergrondzangeressen
wel. Nesrin en Orlin op trompet waren Turkse namen.
Тон ван Дайк
Geen opmerkingen:
Een reactie posten