Een hypothese over Johannes de Doper.
Na het lezen van Castaneda ...
Juan ... John the baptist.
Johannes gebruikte een soort
LSD uit moederkoorn,
zoals de
Galliërs, die gingen zweten, trokken dan hun
bovenkleding
uit, onderdompeling in een beek,
afkoeling kon de roes enigszins stoppen.
In Mexico: peyote.
De Heilige Geest, men zag nog
meer visioenen dan met hasj.
Met LSD ervaart men de roes
als werkelijker dan de werkelijkheid.
Terwijl achteraf blijkt dat men slechts
in het onderbewustzijn was afgedaald,
zonder het kritische van bewustzijn.
Corry: de moeder van Johannes, Elisabeth,
die was toch familie van Maria en ook
op wonderbaarlijke wijze zwanger geworden?
Maar Ton ging maar door:
De visioen en profeet versie
blijft volharden in werkelijker
dan de werkelijkheid, heeft een
kijkje mogen nemen achter de
schermen en sluiers.
Wat was dat dan? Uit een trip bijgekomen,
werkelijker dan de werkelijkheid?
Dat leek maar zo, omdat het een
versimpeling was van het bewustzijn,
minder moeilijk, een beetje terug in
de evolutie. Minder keuzes, dus
overtuigender, maar achteraf zwakker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten