Lieke was een weduwe en had twee zonen.
Maar die kwamen zelden opdagen,
hadden
een autosloperij in Weurt.
Bovendien hadden
ze de kant van hun vader gekozen,
die was gaan drinken
en haar sloeg.
Toen hij was overleden zei de dokter:
Kan me
voorstellen dat het ook een opluchting was.
Nou en of, Bas.
En bracht haar naar de tandarts.
Dat jij je eigen tanden nog hebt.
Ze vroeg of
hij een kopje thee kwam drinken.
Vooruit, ze had immers best mooie verhalen.
Maar je noemt je nog steeds Kersten.
Ja, mijn meisjesnaam is Kraaijeveld.
Ze liet Bas foto's zien, van haar vader
aan het
werk bij de Waalbrug en toen
zag Bas iets
van haar schooltijd.
En je heette ook niet Lieke,
Maar Alida.
Mijn zussen noemden me Lieke.
Ze kreeg de jampot niet open,
Bas ook niet,
heb je een hamer en een spijker?
Ja, ergens, wacht … en plop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten