Köln

Ergens tussen Mönchen Gladbach en de bruinkool van

Garzweiler door had hij weer zin in bier gekregen.

Terrasjes kwam hij niet tegen, een supermarkt in,

geen gekoeld bier, dan maar een fles rode wijn

gekocht, want de meegenomen wijn was al

aardig op aan het raken. De rest van zijn boterhammen

gegeten en de inhoud van de fles in het pak gegoten.

Een sigaretje en weer verder. Bas wou ergens ten

zuiden van Köln langs de Rijn naar Bonn fietsen,

maar in Stommeln begon het te regenen. Poncho,

maar zo zonder spatborden was geen pretje

op de fiets. Zijn schoenen doorweekt, een tijdje

geschuild in een Kneipe, toen het bijna droog werd,

toch maar besloten richting Köln te fietsen.

Aan de rand van Köln in Nippes had Bas bij

de eerste de beste Zimmer Frei aangebeld en ja hoor

zijn fiets kon in het schuurtje en vlakbij kon hij

met de Bahn naar het centrum.

Hij had mevrouw Zimmer Frei om een oude krant

gevraagd om in zijn schoenen te doen en had

een douche genomen. Meneer Zimmer Frei wist

een prima Italiaan in de buurt en Bas was er op

zijn slippers naar toe gegaan en had een tomatensoep,

parmigiana di melanzane en de zeebaarsfilet.

Aan de tafel ernaast zaten vier mannen en vrouw,

met pizza of grote stukken vlees.

De Aziaat verkende besluiteloos de steak met

de punt van zijn vork. Er werd Engels gesproken

in verschillende accenten.

Iers, Schots, Australisch of zo.

Eentje leek wel steenkolen Engels te spreken.