zaterdag 30 november 2024

Ira Levin

Ton was jarig geweest en had van Ad het boek
De dag der dagen van Ira Levin gekregen.
Niet lang nadat Ton het boek gelezen had
kreeg Ad het te verduren.
Ad jij vuile rat, jij werkt gewoon voor UniComp,
ben jij ook getest, ook op reis geweest naar Genève?
Ad: nee hoor, misschien heb ik me een
beetje te veel ingeleefd in jouw fantasieën,
en dacht gewoon aan dat boek, ook ik
geloof niet alle propaganda, weet dat er
complotten bestaan, maar niet alles is
een complot, weet je hoe moeilijk het is
om een complot op te zetten, hoeveel
mensen je daarvoor nodig hebt, die ook
nog eens het absolute stilzwijgen moeten bewaren?
Ton: noem eens een complot?
Ad: het afzetten van Gorbachev door Yanayev
en consorten. De bende van vier in China.
Ton: en Pearl Harbor?
Ad: een doorgelaten aanval is iets anders dan
een complot, de uitleg vergt moeite en leugens.
Isolationisme bij de bevolking moest worden
omgezet vanwege de wereldoorlog.

Ton had de tv omgekeerd met het scherm
naar de muur, er zaten daar camera's in dacht hij.
En qua geluid, was hij de afstandsbediening gaan
openen, want er was energie nodig om af te luisteren.
Toen hij ook stopcontacten begon te
ontmantelen was het Corry genoeg geworden.
En toen was Ton zo kwaad geworden.
Jij wilt gewoon niet dat ik het ontdek, jij
werkt ook voor ze.
Corry dacht: oh, dat is het waarom het in
de slaapkamer niet veel meer voorstelt,
straks gaat hij daar ook nog camera's zoeken.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten