bent van vakantie Bas,
zou nog een keer willen rijden?
Een begrafenis, nou ja, crematie.
Wanneer?
Morgen om tien uur.
Bas: is goed.
In de auto op weg naar Jonkerbosch
vertelde ze hem het verhaal van de
postnatale depressie.
Na haar eerste baby had de dochter van
wijlen haar zus Clara er al last van gehad,
maar nu.
De oppas die de kinderen naar huis bracht
had nog net de kinderen weg kunnen trekken
en zo hadden ze hopelijk niet gezien dat
de moeder zich had opgehangen in het trapportaal.
Lieke had die informatie van dominee Mart.
Bas: wat is de kinderen verteld?
Lieke: dat ze van de trap is gevallen, denk ik.
Bas was niet mee naar binnen in het crematorium gegaan
en stond wat sigaretten te roken geleund tegen de Toyota.
Hoe lang duurde zo iets, hij was nog nooit bij een
crematie aanwezig geweest, hij moest er ook niet
aan denken. De muziek, de toespraken ... zouden
de kinderen er ook zijn?
Op de terugweg zei Lieke: de kist was open geweest,
het was net of ze lag te slapen, ze was mooi opgemaakt,
aan haar hals was niks te zien.
Welke muziek speelden ze vroeg Bas.
Bach en een liedje ... Dust in the wind.
Bas: van Kansas?
Lieke: weet ik niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten